Ooit stopte Tom Bouwhuis met de hotelschool omdat hij voor zijn opleiding stage moest lopen in het buitenland. Dat zag hij op dat moment helemaal niet zitten. Inmiddels heeft hij in Spanje, Mexico en Roemenië gewoond, werkt hij vanaf vrijwel iedere plek waar zijn laptop en telefoon verbinding hebben en is de kans groot dat hij bij aanhoudend Nederlands herfstweer alweer plannen maakt om de zon op te zoeken. Er is in Toms leven dus het nodige veranderd.
Een uitgestippeld plan zat daar niet achter. Tom vergelijkt het liever met een rivier vol eilandjes. “Heel veel mensen zwemmen tegen de stroom in, maar ik laat me liever meevoeren door de stroom en me afzetten op een eilandje waarvan ik denk: dit bevalt me wel.” Want wie met veel moeite naar één specifiek eiland zwemt, kan daar volgens hem zomaar ontdekken dat het helemaal niet zo mooi is als gedacht. Tom kijkt liever naar wat er spontaan voorbijkomt.
Van horeca naar sales
Tom groeide op in Lochem en koos na de middelbare school voor de hotelschool. Nadat hij officieel chef was stopte hij daarmee en werkte hij jarenlang in de horeca, van restaurants en cafés tot een bowlingcentrum. Uiteindelijk kwam hij bij een callcenter terecht, waar hij voor een provinciale krant tussen de redactie en advertentieverkoop in werkte. Daar ontdekte hij dat sales hem goed lag.
Ongeveer twaalf jaar geleden begon Tom voor zichzelf. Sindsdien werkt hij voor meerdere opdrachtgevers tegelijk, waarbij hij bewust selectief is in de bedrijven waarmee hij samenwerkt. “Ik zoek opdrachtgevers zorgvuldig uit waarvan ik denk dat ik er commercieel iets kan betekenen, maar het moet ook leuk zijn en het team moet leuk zijn.”
Via een gezamenlijk contact kwam hij enkele jaren geleden in gesprek met Mark en Paul van de BouwApp (inmiddels onderdeel van Publiq). Zij vroegen hem wat hij van de app vond. Het product sprak hem meteen aan en niet veel later werd de BouwApp een van die zorgvuldig gekozen opdrachtgevers.
Sales zonder te pushen
Voor de Publiq richt Tom zich momenteel voornamelijk op Nederlandse gemeenten. Hij voert de eerste gesprekken, signaleert waar kansen liggen en draagt geïnteresseerde organisaties vervolgens over aan Mark voor een demo. Veel van de contacten lopen al jaren.
Tom heeft zijn eigen manier van werken. “Ik push niet en ik dring niet op. Daardoor kun je gewoon een leuk gesprek voeren. Als iemand een vraag stelt, weet diegene ook dat ik antwoord geef omdat ik echt luister naar wat iemand wil, en niet alleen omdat ik iets wil verkopen.”
Werken vanaf een ander eilandje
Die zelfstandigheid past goed bij de manier waarop Tom zijn leven heeft ingericht. Voor zijn werk heeft hij weinig meer nodig dan een telefoon, laptop, oortjes en een goede internetverbinding.
Madrid was het eerste buitenlandse eilandje waarop hij langere tijd bleef hangen. Tijdens een stedentrip met vrienden werd hij verliefd op de stad en besloot hij zijn tijd tussen Spanje en Nederland te verdelen. Later volgden onder meer Mexico en Roemenië.
Tijdens de corona periode kwam daar een onverwacht avontuur bij. Samen met een compagnon bouwde hij een bloemenwebshop op die uiteindelijk zo goed liep dat er in Valencia een fysieke bloemenwinkel kwam. Zelf hield Tom het achter de toonbank precies drie dagen vol. “Als ik twintig minuten met iemand sta te praten en diegene loopt vervolgens weg met een cactus van twee euro, dan vind ik dat toch een beetje zonde van mijn tijd.”
Tijd voor anderen
Ook al bestaat zijn werk grotendeels uit commerciële functies, Tom maakt daarnaast al sinds zijn jeugd tijd vrij voor vrijwilligerswerk. Nadat hij met de hotelschool stopte, werkte hij twee dagen per week bij een dagbesteding voor mensen met een beperking. Tegenwoordig is hij een halve dag per week vrijwillig juridisch medewerker bij VluchtelingenWerk Nederland bij een azc.
Daar helpt hij mensen met vragen over onder andere gezinshereniging, correspondentie met advocaten en procedures. Soms gaat het om iets veel praktischers, zoals uitzoeken hoe iemand bij een dokter terechtkan. “Ik haal daar heel veel voldoening uit. Ik vind het echt fijn om mensen te kunnen helpen, zeker mensen die er helemaal doorheen zitten.”
Vrijheid als uitgangspunt
Vraag Tom waar hij over een paar maanden woont en het antwoord blijft voorlopig open. Misschien Azië, misschien Zuid-Amerika, Italië of opnieuw Spanje. Veel zal afhangen van het weer, want wekenlang grijze Nederlandse luchten staan vrij hoog op zijn lijst van redenen om weer te vertrekken.
Als hij terugkijkt op de keuzes die hem hier hebben gebracht, is het zijn vrijheid waar hij het meest trots op is. “Ik denk dat je door risico’s te durven nemen en van het vaste pad af te wijken uiteindelijk komt waar je wilt zijn. Ik ben er trots op dat ik niet zomaar achter de massa aanloop, maar zelf blijf nadenken over wat bij mij past.”
Voorlopig bevalt het eilandje van Publiq hem in ieder geval goed. Wat daarna komt, hoeft Tom nog niet te weten. Er zijn nog genoeg gemeenten om kennis mee te maken, landen om in te wonen en ideeën om uit te proberen. En ergens bestaat ook nog altijd het plan voor een eigen snoepfabriek.