Anastasia Surikova, front-end developer bij Publiq, houdt wel van een uitdaging. Op haar veertiende was dat uitzoeken hoe ze websites kon bouwen. Op haar vijftiende verhuisde ze van Rusland naar Tsjechië. En meer recent ging ze aan de slag bij de BouwApp en kocht ze een klushuis in Den Haag.
“Als ik een uitdaging zie, heb ik meteen het gevoel dat ik die aan moet gaan,” vertelt ze. “Als ik iets spannend vind en nog niet weet hoe ik het moet aanpakken, is dat waarschijnlijk precies de richting die ik op wil.” Het zegt veel over Anastasia als persoon, maar ook over hoe ze de creatieve developer is geworden die ze vandaag is. Dit is haar verhaal.
Overal thuis
Anastasia groeide op in Volgograd, aan de oevers van de Wolga in Rusland. Toen ze vijftien was, verhuisde ze samen met haar moeder naar Tsjechië. Geen van beiden sprak de taal. “Ik ging naar de middelbare school zonder ook maar een woord Tsjechisch te spreken,” herinnert ze zich. “Ik kon geen enkele les volgen, behalve wiskunde en programmeren.”
Gelukkig waren dat precies de vakken die haar interesseerden en aangezien cijfers overal hetzelfde zijn, kwam ze daar zonder problemen mee. Tegen die tijd wist Anastasia ook al dat ze programmeur wilde worden.
Dat ze grote veranderingen durft aan te gaan, heeft ze naar eigen zeggen vooral aan haar moeder te danken. “Zij is mijn grootste bron van inspiratie,” zegt Anastasia. “Door haar ben ik nu niet echt bang om naar een ander land te verhuizen.” Die ervaring leerde haar ook iets wat ze sindsdien altijd heeft meegenomen: “Misschien heb ik niet één specifieke plek die voor mij als mijn thuisland voelt, maar ik heb wel geleerd dat ik overal een thuis kan creëren.”
Programmeren met de gebruiker in gedachten
Na de middelbare school studeerde Anastasia Software Development, gevolgd door een master Human Computer Interaction. Daar leerde ze dat programmeren om meer draait dan alleen technologie goed laten werken. Tijdens het vak Psychology of the User leerde ze verder te kijken dan de voor de hand liggende oplossing en te begrijpen wat iemand daadwerkelijk probeert te bereiken. Die manier van denken speelt nog altijd een belangrijke rol in haar werk.
Na haar studie en enkele jaren waarin ze applicaties voor de gezondheidszorg ontwikkelde, was Anastasia toe aan iets nieuws. Tegelijkertijd groeide haar interesse in Nederland: de cultuur, de mensen en het leven hier spraken haar aan. Ze was nog maar net begonnen met zoeken naar een baan toen een recruiter haar benaderde voor een functie als front-end developer bij de BouwApp. De timing had niet beter kunnen zijn.
Bouwen wat gebruikers zien
Bij de BouwApp is Anastasia verantwoordelijk voor een groot deel van wat gebruikers daadwerkelijk zien en gebruiken. Knoppen, formulieren, schermen, animaties en wat er gebeurt wanneer iemand ergens op klikt, behoren allemaal tot haar werk. Om te bepalen hoe die onderdelen moeten werken, probeert ze zich steeds in de gebruiker te verplaatsen. “Ik probeer echt na te denken over hoe een gebruiker ergens mee omgaat en mijn ontwerpkeuzes daarop te baseren.”
Eén project gaf Anastasia alle ruimte om daarmee te experimenteren: Wrapped. Aan het einde van het jaar kregen gebruikers van de BouwApp en Publiq een visueel overzicht van hun projectstatistieken. Bart Wesselink zette alleen de basisstructuur neer en liet de rest, waaronder het ontwerp en de animaties, volledig aan Anastasia over. “Ik vond dat zó leuk,” vertelt ze. “Ik moest nieuwe dingen leren en kon echt creatief bezig zijn. Ik zat helemaal in de flow.”
De positieve reacties maakten het resultaat extra leuk. Tegelijkertijd is Wrapped een goed voorbeeld van wat Anastasia waardeert aan haar werk. Het team is klein genoeg om ideeën aan te dragen, nieuwe dingen uit te proberen en vervolgens te zien hoe je eigen werk daadwerkelijk onderdeel wordt van het product. “Ik heb het gevoel dat mijn mening ertoe doet en dat er echt naar me wordt geluisterd,” zegt ze.
Obstakels wegnemen met goed ontwerp
Buiten haar werk past Anastasia opvallend genoeg dezelfde principes toe op een heel ander ontwerpproject: haar nieuwe huis. “Als ik keuzes maak voor het ontwerp, probeer ik me nu al te verplaatsen in de mensen die er na mij zullen wonen. Eigenlijk lijkt dat heel erg op het bouwen van een app. Als iemand een enquête wil maken, moet diegene ook niet eerst door allerlei overbodige pagina’s hoeven te navigeren.”
Ze zocht bewust naar een huis waaraan nog het nodige moest gebeuren. De woning die ze uiteindelijk in Den Haag kocht, heeft twee verdiepingen en een zolder, en voorlopig nog genoeg werk om haar bezig te houden. Toch denkt ze nu al na over de routes die toekomstige bewoners door het huis zullen nemen. Als iemand ’s nachts wakker wordt en een glas water wil halen, moet er geen meubelstuk midden in de logische looproute staan. Op dezelfde manier zorgt ze er bij de BouwApp voor dat gebruikers eenvoudig hun weg kunnen vinden, zonder onnodige obstakels.
Terug naar het water
Dat Anastasia voor Den Haag koos, was geen toeval. Nadat ze opgroeide aan de Wolga, miste ze het om dicht bij een grote hoeveelheid water te wonen. “Ik vind het heerlijk dat je in Den Haag gewoon op de fiets of de tram kunt stappen en naar het strand kunt gaan. Als ik naar het water kijk, lijken mijn problemen ineens heel klein in vergelijking met de zee of de oceaan.”
Voorlopig staan haar bezoeken aan Den Haag nog vooral in het teken van verbouwen en afspraken met aannemers. Binnenkort wordt het echter echt haar thuis. Anastasia kijkt ernaar uit om zich te settelen, haar nieuwe stad te ontdekken en het huis stap voor stap af te maken. Uitdagingen zullen er ongetwijfeld blijven, maar gelukkig lijkt Anastasia daar alleen maar blij van te worden.
